De rol van een ambassadeur [fr]

De buitengewoon gevolmachtigd ambassadeur van de Franse Republiek is de vertegenwoordiger van Frankrijk in het buitenland; hij bekleedt daarmee een traditionele functie die voortvloeit uit de internationale praktijk sinds de permanente vestiging van ambassadeurs in de 16e eeuw. Van deze traditionele functie van afgezant en boodschapper van de vorst heeft hij de rol van persoonlijk afgevaardigde van het staatshoofd overgehouden.

Zijn voornaamste functie is de buitenlandse politiek van Frankrijk uit te voeren onder gezag van het Ministerie van Buitenlandse Zaken.
Zijn bevoegdheden zijn gebaseerd op twee handelingen die hem zijn staat verlenen: zijn benoeming en zijn accreditatie.

Overeenkomstig de grondwet wordt de ambassadeur bij decreet benoemd in de Ministerraad. Deze benoeming maakt van hem de drager van het gezag van het land van herkomst in het land van ontvangst, maar dat is niet voldoende; slechts na het aanbieden van zijn geloofsbrieven krijgt hij de volle bevoegdheid om zijn functie uit te oefenen.

Als vertegenwoordiger van de staat is de ambassadeur allereerst verantwoordelijk voor de eenheid en de samenhang van de vertegenwoordiging van Frankrijk. Hij heeft dus tot taak de activiteiten te coordineren en te stimuleren van de civiele diensten en militaire missies waaruit de diplomatieke vertegenwoordiging waarvan hij het hoofd is, bestaat. In dit opzicht, en net als de prefecten, vertegenwoordigt hij de regering en elk van de ministers en speelt dus de rol van tussenpersoon tussen de afdelingen van de ambassade en de ministeries waaronder deze vallen.

Met de toepassing van het Verdrag aangaande de Europese Unie is er een extra taak bijgekomen voor de ambassadeur: hij is belast met het versterken van de samenwerking met de andere vertegenwoordigingen van de lidstaten van de Europese Unie en met de vertegenwoordiging van de Commissie. Deze samenwerking is veelomvattend en vindt plaats op cultureel en politiek gebied, maar kan ook op administratief en consulair terrein tot stand komen; een burger van een lidstaat dat niet in het land waar hij verblijft vertegenwoordigd is, kan namelijk assistentie en bescherming vragen van een vertegenwoordiging van de Unie.

gepubliceerd op 24/02/2012

naar boven