Eerbetoon aan Charles Aznavour (1 oktober 2018) [fr]

Eerbetoon van Françoise Nyssen, Franse minister van Cultuur, aan Charles Aznavour

De van elders afkomstige Charles Aznavour was meer dan een halve eeuw de belichaming van Frankrijk.

Hij zong over de liefde, het verstrijken van de tijd, vreugde en teleurstellingen in het leven, gelukkige momenten, een zachte melancholie. De bekende artiest en een van de grootste namen van het Franse chanson die over de hele wereld bewonderd wordt en geliefd is, is overleden.

Tijdens zijn lange schitterende carrière heeft Charles Aznavour meer dan duizend liedjes gecomponeerd: “La Bohème”, “Hier encore”, “For me Formidable”, “Comme ils disent”, “Emmenez-moi” en vele andere succesvolle nummers.

De liedjesschrijver-componist had een stem waarmee hij al met de allereerste noten zijn publiek wist te charmeren en te boeien. Ook was Aznavour een geweldige vertolker van zijn eigen liedjes die hij met een ongeëvenaarde overtuigingskracht wist te spelen, in de breedste zin van het woord. Ook was hij een groot acteur die in een zestigtal films heeft gespeeld die door de beste regisseurs van zijn tijd zijn geregisseerd, onder wie Cocteau, Chabrol en niet te vergeten Truffaut.

Charles Aznavour, een gulle man van goede wil en trouw aan zijn afkomst, was ambassadeur en vertegenwoordiger van Armenië bij de Verenigde Naties. Hij had veel van het leven gekregen en heeft zich er altijd voor ingezet om iets terug te kunnen geven.

Frankrijk heeft Aznavour verloren. Een van zijn grootste dichters: een ware legende die grenzen heeft verlegd en tijdperken heeft doorkruist.

De Fransen hebben Charles verloren: een vertrouwd gezicht dat hen al meer dan 70 jaar meenam naar het land van zijn prachtige liedjes.

Mijn gedachten gaan uit naar zijn familie en naasten.

Bron: het Franse ministerie van Cultuur

Communiqué van het Élysée - Overlijden van Charles Aznavour

Charles Aznavour, een van de grootste liedjesschrijvers met een van de meest ontroerende stemmen van de Franse chansonwereld, is vandaag overleden. Hij zong over hartstocht en de vrolijke en droevige momenten uit het dagelijks leven. Hij gebruikte al zo lang precies de goede en krachtige woorden om te beschrijving wie wij zijn, dat zelfs mensen jonger dan 20 niet anders kunnen dan rouwen.

De teksten van de welbespraakte en gerenommeerde schrijver klonken als poëzie. De melodieën van de uitzonderlijk goede zanger vormden de soundtrack van ons leven. De immigrantenzoon zong over de ‘esprit français’ en het Parijse leven en was als geen ander in staat om zowel het bohemienleven van de kunstenaars van Montmartre als het toneelleven waar hij zo van hield te beschrijven. Hij wist diepe gevoelens te verwoorden en zong over vrijheid, het verstrijken van de tijd en melancholie door een verloren jeugd, verlies, rouw en het onbegrip waar een jonge homoseksueel in een conservatieve wereld mee te maken krijgt.

Hij schreef meer dan 100 liedjes die tijdperken, talen en grenzen overstijgen en putte inspiratie uit zijn afkomst. Charles Aznavour was ook zowel op het podium als op het witte doek een groot acteur, die met elke vezel in zijn lichaam toepasselijke en enthousiaste gebaren maakte om zijn liedjes te verrijken, waardoor de beleving verder ging dan alleen de songtekst en zijn stem. Ook speelde hij complexe personages in films. In 1997 ontving hij een Ere-César voor zijn gehele oeuvre en in het bijzonder voor zijn werk met François Truffaut en Henri Verneuil. Zijn rol in Ararat, een film over de Armeense genocide, was zonder twijfel de schokkendste. Charles Aznavour vertelde in die film zijn eigen verhaal over Armenië. Hij is nooit gestopt met het verdedigen van het land: via zijn stichting, zijn liedjes en zijn rol als vertegenwoordiger van de jonge republiek bij de Verenigde Naties.
Armenië was zijn oorsprong, maar Frankrijk was zijn leven: Charles Aznavour benadrukte altijd wat hij aan ons land te danken had: van cabaretoptredens en voorprogramma’s naar grote successen tijdens indrukwekkende tournees. Ondanks het feit dat zingen hem tijdens zijn jeugd werd afgeraden, groeide hij uit tot een poëtisch monument van de Franse taal. Tegen alle verwachtingen in is hij erin geslaagd “en haut de l’affiche” terecht te komen en daar mogen wij ons heel gelukkig mee prijzen!

De president betuigt zijn medeleven aan Charles Aznavours vrouw en kinderen.

Bron: elysee.fr

gepubliceerd op 08/10/2018

naar boven