"Festivals", een Franse specificiteit [fr]

Het filmfestival van Cannes met zijn rode loper en in haute couture gehulde filmsterren …. het theaterfestival van Avignon … de schrijvers van Saint Malo… Marciac, Juan-les-Pins en Amerikaanse jazz… Veel Franse steden staan bekend om hun festival.

francofolies - JPEGHet is nu al sinds 68 jaar dat in Cannes jaarlijks een filmfestival plaatsvindt. Filmmakers uit de hele wereld dromen ervan om aanwezig te zijn tijdens die tien dagen in mei wanneer glitter en glamour wedijveren met beeld en muziek. De Palme d’Or winnen? Het blijft in de meeste gevallen een vrome wens, maar wat doet dat ertoe? Het gaat voor alles om gezien te worden en profijt te trekken van de fantastische opstap naar beroemdheid die dit festival biedt.

Een ander jaarlijks rendez-vous is dat van het festival van Avignon in juli. Dit cultureel evenement vormt al 65 jaar lang het onbetwiste hoogtepunt van het internationaal Franstalig theater. Maar hier triomfeert het publiek misschien evenveel als de grote toneelschrijvers. Een zeer divers publiek verdringt zich namelijk in de stad rond de theaters, schoolpleinen, de geïmproviseerde theaters in straatjes of achterin de cafeetjes.

Het Festival van Avignon in cijfers: ongeveer 500 Franse en buitenlandse journalisten worden geaccrediteerd door de persdienst van het Festival. Het officiële Festival geeft 35 tot 40 voorstellingen op een twintigtal plekken, meestal op historische plekken in de open lucht, zeer verschillend van architectuur en omvang (van 50 tot 2000 plaatsen); 100 000 tot 150 000 kaartjes worden ieder jaar verkocht. 3000 professionals treden op in het kader van het Off Festival. De website registreert meer dan 800 000 bezoekers (http://www.festival-avignon.com/fr/).

Frankrijk is een land met een zeer oude culturele traditie. Met het organiseren van festivals heeft Frankrijk niet alleen een manier uitgevonden om de wereld in contact te brengen met deze cultuur, maar ook de kunst haar cultuur te democratiseren en te verspreiden door deze letterlijk dichterbij een zeer divers publiek te brengen. Deze Franse specificiteit maakt het mogelijk om internationale culturele evenementen als Cannes en Avignon te laten coëxisteren met lokale evenementen waar folklore en hedendaagse kunst met elkaar wedijveren.

Sinds de eerste Chorégies d’Orange (1869), een festival van klassieke muziek dat aan het begin stond van het festivalfenomeen, zijn het genre en de inhoud van de festivals aanmerkelijk veranderd, in dusdanige mate zelfs dat momenteel het aanbod van festivals zo groot is en zo gevarieerd dat het onmogelijk is geworden ze allemaal op te sommen! Zo wordt niet enkel een festival aan de film gewijd maar specialiseren de festivals zich in een bepaald genre, zoals de detectivefilm (Cognac), de Amerikaanse film (Dauville), de Afrikaanse film (Amiens) of films die zijn gerealiseerd met enkel een miniatuurcamera of een zaktelefoon (Pocket Films, Paris).

Op het gebied van muziek zijn alle stijlen vertegenwoordigd: klassieke muziek, jazz, de Franse chanson (Francofolies in La Rochelle) of opera (Aix-en-Provence). In Montpellier wordt extra aandacht besteed aan dans en in Arles staat fotografie centraal, terwijl een literaire wandeling kan leiden van “Paris en toutes lettres” in Parijs naar Quais du polar” in Lyon” De laatste jaren worden ook festivals georganiseerd die aandacht besteden aan het milieu zoals onder andere het festival van l’Oh! (l‘eau - water) in het departement Seine-et-Marne of het milieufestival van de stad Bourges.

Omdat de festivals meestal berusten op de bezieling van een groep personen die hun passie willen delen, weerstaan zij de economische problemen. Als enkele dagen van feesten het mogelijk maken om in een vlaag van gastvrijheid en gezelligheid stukjes vergeten Frankrijk tot leven te brengen of soms weer te doen herleven… dan is dat zeker een culturele uitzondering.

Meer weten over de festivals in Frankrijk:

- Festival 2014 in Frankrijk

gepubliceerd op 22/05/2017

naar boven