Herdenkingsceremonie van de Armistice - Wapenstilstand (11 november 2020, Soesterberg) [fr]

De herdenking van 11 November 2020 heeft dit jaar plaatsgevonden op de begraafplaats van Soesterberg bij het monument van Franse vluchtelingen die omgekomen zijn in Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog.

De herdenkingsceremonie werd voorgezeten door Luis Vassy, Ambassadeur van Frankrijk in Nederland, en door Rob Metz, Burgemeester van Soesterberg. Beiden hielden een toespraak waarna een krans werd gelegd.

Het monument, waarin de namen van 98 Fransen staan gegraveerd, werd opgericht ter nagedachtenis aan duizenden Franse vluchtelingen die de oorlog ontvluchtten en tussen 25 oktober 1918 en medio januari 1919 in het interneringskamp van Zeist verbleven. Velen van hen stierven als gevolg van besmettelijke ziekten of door verzwakking.

- Artikel op de website van het Elysée

De toespraak van Geneviève Darrieussecq (afgevaardigde van de Franse minister van de Strijdkrachten, verantwoordelijk voor de Nagedachtenis en de Veteranen) werd voorgelezen door Luis Vassy (Ambassadeur van Frankrijk in Nederland.)

Nationale herdenkingsdag van de Overwinning van de Vrede aan alle « Doden gevallen voor Frankrijk » Geneviève Darrieussecq, afgevaardigde van de Franse minister van de Strijdkrachten, verantwoordelijk voor de Nagedachtenis en de Veteranen.

Het is een eeuw geleden.

Dat op 10 november 1920 de Eerste Wereldoorlog twee jaar voorbij was. In Verdun plaatste Auguste THIN, soldaat tweede klasse en pleegkind van de Natie, een boeket witte en rode anjers op de kist van een soldaat, één van de strijders van Vlaanderen, Artois, de Somme, de Chemin-des-Dames, Lotharingen, de Meuse... Eén van deze dappere mannen! Eén van de ‘poilus’ (Franse soldaten) die deelnam aan een eindeloze oorlog. Eén van die Fransen die werkte aan de onmetelijke taak van de Overwinning.

Eén van de duizenden die de Onbekende Soldaat werd.

Op 11 november 1920 vergezelt het Franse volk hem plechtig onder de gewelven van de Arc de Triomphe. Het dankbare en eensgezinde vaderland buigt eerbiedig voor zijn kist en staat stil bij de nagedachtenis aan alle soldaten die onder de driekleurige vlag zijn gestorven.

Een paar maanden later werd hij begraven. Sinds 1923 waakt de Herinneringsvlam dag en nacht over het graf. Elke nacht wordt de vlam opnieuw ontstoken, zodat de herinnering nooit uitdooft. Het graf van de Onbekende Soldaat is de plaats van nationale bezinning geworden en het symbolische graf van al diegenen die hun leven geven voor Frankrijk. Deze anonieme persoon vertegenwoordigt één ieder van onze doden en tegelijkertijd àl onze doden.

Deze herinnering leeft ook voort in elk van onze gemeenten, in elke stad en elk dorp in Frankrijk, in

elk van onze oorlogsmonumenten, op elk van de begraafplaatsen, en in onze familieherinneringen. Het leeft in het œuvre van Maurice GENEVOIX die vandaag het Pantheon betreedt. De president van de Republiek wenste dit ter ere van de bevolking van 1914-1918.

Maurice GENEVOIX gaat niet alleen de tempel van de Natie binnen. Hij treedt binnen als soldaat van Eparges (Meuse), als schrijver en als vaandeldrager van "Degenen van ‘14". Hij treedt er binnen met zijn miljoenen wapenbroeders, wier nagedachtenis, heldendom en lijden hij heeft vereeuwigd. Hij treedt er binnen met de hele samenleving, van de voorste tot de achterste linie, gemobiliseerd om te vechten tegen de ramspoed en die zich met een bewonderenswaardig uithoudingsvermogen staande heeft weten te houden.

8 miljoen soldaten vochten onder de kleuren van onze vlag, niet één van hen kwam volledig ongedeerd terug. Honderdduizenden raakten gewond in lichaam en ziel. 1 400 000 vielen op het ereveld. Wij vergeten hen niet. En eren hen onophoudelijk.

Elke 11 november brengt de Natie ook een plechtig eerbetoon aan al diegenen die voor Frankrijk zijn gestorven, degenen van gisteren en degenen van vandaag. Elk jaar memoreren wij hun namen.

Elke 11 november is een moment van nationale eenheid en eensgezindheid rond diegenen die hun leven hebben geven voor Frankrijk, diegenen die haar met toewijding en moed dienen. In deze momenten, ter nagedachtenis aan de gebeurtenissen uit het verleden en met de beproevingen van onze tijd, herinneren wij ons dat het een heel volk was, verenigd en solidair, dat oorlog voerde, de oorlog heeft doorstaan, en er in zegevierde.

gepubliceerd op 12/11/2020

naar boven